Η ενδεχόμενη προσφυγή στην Χάγη θέμα συζήτησης με την στήριξη της κυβέρνησης

Εβδομάδα «Χάγης» εγκαινιάζουν από την  Τρίτη διάφορα Ινστιτούτα και Ομιλοι ιδεών, με εκδηλώσεις –συζητήσεις που κοινό θέμα έχουν τον διάλογο Ελλάδας-Τουρκίας και την ενδεχόμενη προσφυγή στη Χάγη.

Την Τρίτη έχουμε δυο εκδηλώσεις στην Αθήνα.

Μία από το ΕΛΙΑΜΕΠ (ο Ελληνικό Ίδρυμα Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής) στο οποίο εργάζονταν έως πέρυσι  (1999-2019) και διετέλεσε και γενικός διευθυντής ο σημερινός αναπληρωτής σύμβουλος Ασφαλείας Θάνος Ντόκος, με θέμα «Την Χάγη». Ομιλητές οι Γ. Παπανδρέου, Ντόρα Μπακογιάννη, Γ. Κατρούγκαλος και Χρ. Ροζάκης (στενός συνεργάτης του Κ. Σημίτη και πρώην υφυπουργός Εξωτερικών). Και την ίδια ώρα  το «Δίκτυο Μεταρρύθμισης» της Άννας Διαμαντοπούλου, πραγματοποιεί συζήτηση με τους πρέσβεις των ΗΠΑ, της Τουρκίας και του Ισραήλ με θέμα τις εντάσεις στην Μεσόγειο και το ενδεχόμενο ελληνοτουρκικού διαλόγου.

Ολ αυτά την ώρα που στην Αθήνα Έλληνες και τούρκοι αξιωματικοί συζητούν (Δευτέρα με Πέμπτη) το ενδεχόμενο συμφωνίας για Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης.

 Οι απόψεις Ντόκου

Στο επίκεντρο της συζήτησης θα βρίσκονται οι υποτιθέμενες προσωπικές απόψεις  του αναπληρωτή Συμβούλου Ασφαλείας του πρωθυπουργού, Θάνου Ντόκου  που ήταν το έναυσμα για να ξεκινήσει ο διάλογος περί της ενδεχόμενη συμφωνίας με την Τουρκία.

Να θυμίσουμε ότι στις 25 Νοεμβρίου ο κ. Ντόκος εξέφρασε την …άποψη του για την διαχείριση  της ελληνοτουρκικής διαφοράς: «Ακόμη και ιδέες περί συνεκμετάλλευσης (kazan-kazan) μπορούν να συζητηθούν, υπό την προϋπόθεση της προηγούμενης οριοθέτησης μέσω προσφυγής σε διεθνές δικαιοδοτικό όργανο , μέσω προσφυγής σε διεθνές δικαιοδοτικό όργανο». Επισήμως και αυτή η κυβέρνηση τονίζει ότι η μόνη διαφορά είναι η υφαλοκρηπίδα και δεν δεχόμαστε οτιδήποτε άλλο να συζητηθεί στην Χάγη.  Οι αντιδράσεις στη δήλωση ηταν πολλές, από αναλυτές και πολιτικούς της ΝΔ, χωρίς η κυβέρνηση να καλύψει τον κ. Ντόκο , ενώ ούτε ο ίδιος υπερασπίστηκε   τον εαυτό του.

Παρα τις αντιδράσεις, ειδικά μέσα στη ΝΔ, ο κ. Ντόκος επανήλθε (3.2.20) με  συνέντευξη στον «Φιλελεύθερο»  Κύπρου, όπου ανέφερε:  “Εφόσον ανακαλυφθούν σημαντικά κοιτάσματα στο Αιγαίο ή στην Ανατολική Μεσόγειο, εφόσον το κοίτασμα εκτείνεται στις θαλάσσιες ζώνες και των δύο χωρών, εφόσον η ποσότητα, η τιμή και οι τάσεις απομάκρυνσης από τα ορυκτά καύσιμα επιτρέψουν την εμπορική εκμετάλλευση του κοιτάσματος και, τέλος, εφόσον η Ελλάδα αποφασίσει ότι αυτό τη συμφέρει, τότε θα μπορούσε να διαπραγματευθεί μια συμφωνία συνεκμετάλλευσης με ποσοστά που θα καθοριστούν σύμφωνα με τα συμφωνημένα θαλάσσια σύνορα”

Αντιδράσεις στη ΝΔ

Οι δηλώσεις και απόψεις Ντόκου προκαλούν αντιδράσεις πρωτίστως στην ίδια τη ΝΔ. Η πρώτη δημόσια ευθεία αντίδραση ήρθε από τον Νικήτα Κακλαμάνη: «Το πρώτο αγκάθι είναι τα εθνικά θέματα και δεν αναφέρομαι στο αν έχουμε ικανές ένοπλες δυνάμεις. Εγώ τις εμπιστεύομαι και πιστεύω ότι τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας είναι ικανοί να τα υπερασπίσουν με απόλυτη επιτυχία. Εκεί που ανησυχώ είναι από μια κινητικότητα που βλέπω κυρίως από εξωθεσμικούς παράγοντες σχετικά με την προσφυγή στην Χάγη. Η επανεμφάνιση Ροζάκη και όχι μόνο. Εγώ δημοσίως εναντιώθηκα και στις δηλώσεις του κ. Ντόκου. Είπα ότι όταν είσαι σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας του πρωθυπουργού δεν μπορείς να δηλώνεις ότι εκφράζεις τις προσωπικές σου απόψεις. Προσωπική άποψη μπορούσε να έχει ο κ. Ντόκος όταν ήταν στο ΕΛΙΑΜΕΠ. Όταν είναι σύμβουλος του πρωθυπουργού, καταρχήν δεν μιλάει».

Εμμέσως πλην σαφώς με την προσφυγή στην Χάγη, υπο συνθήκες εξαναγκασμού διαφωνεί και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος. Και αυτός που επίσης διαφωνεί υπο οποιεσδήποτε συνθήκες είναι ο Κώστας Καραμανλής.   Ο οποίος πριν από λίγους μήνες είχε μιλήσει δημοσίως για τα εθνικά θέματα εκφράζοντας την ανησυχία του. Όμως η συζήτηση έχει ήδη ξεκινήσει …

Τις αντιρρήσεις του εκφράζει και  ο καθηγητής και βουλευτής  Άγγελος Συρίγος ο οποίος υποστηρίζει : «Δεν αρκεί να θέλουμε αόριστα την ειρηνική επίλυση των διαφορών, πρέπει να έχουμε στρατηγική πως θα το πετύχουμε…Η Τουρκία θέτει πλειάδα διαφορών ελπίζοντας ότι στο τέλος θα αποκομίσει περισσότερα οφέλη…Θα πάμε στο Δικαστήριο με κίνδυνο η Τουρκία να βγάζει από το σακούλι των διεκδικήσεων της κατά το δοκούν ότι επιθυμεί; Αυτό είναι το βασικό πρόβλημα της απόφασης του Ελσίνκι το 1999 (που οδήγησε στην εγκατάλειψη του σκέλους της δικαστικής επιλύσεως το 2004). Δεν πρέπει να επαναληφθεί». Αυτό είναι και ένα από τα βασικά επιχειρήματα των καραμανλικών (και όχι μόνο) στη ΝΔ.