Ελλάδα-Τουρκία: Η μάχη των εξοπλισμών

Με την τουρκική προκλητικότητα να χτυπάει κόκκινο στην Ανατολική Μεσόγειο, ο φόβος ενός θερμού επεισοδίου ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία φαντάζει πιο πιθανός από ποτέ.

Η Τουρκική ηγεσία, υπό τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, έχει αποδείξει πως η επιθετικότητα της έναντι των Ελλήνων και των Κυπρίων δεν εξαντλείται στα λόγια αλλά μεταφράζεται και σε πράξεις, και μάλιστα πράξεις ιδιαιτέρως προκλητικές.

Καθημερινά, τα τουρκικά αεροσκάφη “σφυρίζουν” πάνω από τα νησιά του Αιγαίου, οι φρεγάτες του τουρκικού στόλου προκαλούν στο Αιγαίο, και τα γεωτρύπανα “σαρώνουν” την κυπριακή ΑΟΖ.

Αν σε όλα τα παραπάνω προστεθεί και η δεδηλωμένη πρόθεση του Ερντογάν να προχωρήσει σε γεωτρήσεις εντός της ελληνικής ΑΟΖ, τότε γίνεται σαφές πως η χώρα μας βρίσκεται μπροστά σε ένα τρομακτικό δίλλημα.

Το δίλημμα αυτό είναι: δυναμική απάντηση με τα όπλα ή προσφυγή στους διεθνείς οργανισμού με τον φόβο μιας αμοιβαία επωφελούς συμφωνίας.

Η ελληνική ηγεσία έχει επανειλημμένως υπογραμμίσει πως μια τέτοια ενέργεια από την Τουρκία θα απαντηθεί με δυναμικό τρόπο.

Μέχρι σήμερα όμως οι προειδοποιήσεις αυτές της Αθήνας δεν έχουν καταφέρει να αποτρέψουν την Τουρκία.

Με άλλα λόγια, η Άγκυρα πιστεύει πως μέσω ενός θερμού επεισοδίου θα βγει κερδισμένη, καθώς το πλήγμα που θα μπορέσει να της προκαλέσει η Αθήνα, θα είναι πολύ μικρότερο από το πιθανό όφελος που θα αποκομίσει.

Τι σημαίνει πρακτικά αυτό; Μα πολύ απλά πως η ελληνική αποτροπή αποτυγχάνει.

Έχουν δίκιο οι Τούρκοι που εκτιμούν πως η Ελλάδα δεν είναι σε θέση να προκαλέσει ένα τόσο ισχυρό πλήγμα στην Τουρκία, σε περίπτωση που η τελευταία περάσει τα εσκαμμένα;

Αυτό το ερώτημα είναι πολύ δύσκολο να απαντηθεί χωρίς μια ενδελεχή έρευνα. Ωστόσο, κάποια πρώτα στοιχεία για τις δυνάμεις του ελληνικού στρατού σε σχέση με αυτή του τουρκικού, φαίνονται πως ενισχύουν την εκτίμηση της Άγκυρας.

-Στρατός Πεζικού

Ο τουρκικός στρατός έχει 610.000 μάχιμους στρατιώτες και 185.000 σε εφεδρεία, ενώ ο ελληνικός έχει 159.000 μάχιμους και 280.000 σε εφεδρεία. Η μεγάλη διαφορά έχει οδηγήσει ορισμένους αναλυτές να προτείνουν και αύξηση της θητείας και στράτευση των γυναικών, σχέδια πάντως που προς το παρόν δεν συζητούνται επισήμως στο ΓΕΕΘΑ. Το βασικό όμως πλεονέκτημα της Τουρκίας έγκειται στον αριθμό των διαθέσιμων προς στράτευση αντρών που ξεπερνά τα 20.000.000 όταν της Ελλάδας φτάνει τα 2.535.000.

-Δυνάμεις τεθωρακισμένων

Στον τομέα αυτό, η υπεροχή της Τουρκίας είναι σημαντική. Η Τουρκία έχει στην κατοχή της 8.777 τεθωρακισμένα οχήματα, όταν η Ελλάδα έχει 3692. Και στην κατηγορία των τανκς όμως η Τουρκία υπερτερεί με 2.622 έναντι 1.355. Παράλληλα, τα αντιαρματικά της Ελλάδας είναι 547 ενώ της Τουρκίας 1287, ενώ τέλος, η Τουρκία έχει στην διάθεση της 438 εκτοξευτήρες πυραύλων, ενώ η Ελλάδα μόλις 152.

Ναυτικό

Στην θάλασσα φαίνεται πως ανάμεσα στους δυο στρατούς υπάρχει μια σχετική ισορροπία δυνάμεων. Πιο συγκεκριμένα, στην κατηγορία των φρεγατών, Ελλάδα και Τουρκία διαθέτουν από 13. Την ίδια ώρα, ο αριθμός των τουρκικών υποβρυχίων φτάνει τα 12, όταν η Ελλάδα έχει 11, ενώ στην κατηγορία των παράκτιων στόλων, Ελλάδα και Τουρκία μοιράζονται από 35 πλοία η καθεμία. Εκεί που η Ελλάδα υστερεί είναι στην κατηγορία των κορβετών, καθώς η Τουρκία έχε 10 ενώ η χώρα μας καμία, καθώς επίσης και στα αντιτορπιλικά που η Τουρκία διαθέτει 11 έναντι 4 που διαθέτει η Ελλάδα.

Αέρας

Στον αέρα, η Τουρκία έχει μια σχετική υπεροχή έναντι της Ελλάδας, διαθέτοντας 206 καταδιωκτικά έναντι 187, 80 μεταγωγικά έναντι 15, 276 εκπαιδευτικά αεροσκάφη έναντι 143, 18 αεροσκάφη ειδικών αποστολών έναντι 8 της Ελλάδας, 497 ελικόπτερα έναντι 231 και 100 επιθετικά ελικόπτερα έναντι 29.

Οικονομία-Εφοδιασμός

Όταν ο οικονομικός προϋπολογισμός της Ελλάδας για την άμυνα φτάνει τα 4.840.000, ο οικονομικός προϋπολογισμός της Τουρκίας αγγίζει τα 19.000.000. Την ίδια ώρα, τα μεγάλα λιμάνια της Τουρκίας είναι 10 και της Ελλάδας 7, οι τουρκικοί αερολιμένες 98 έναντι 77 ελληνικών ενώ ο εμπορικός θαλάσσιος στόλος της γείτονας χώρας φτάνει τα 1343 πλοία όταν τα ελληνικά είναι 1277.

Η ποιοτική διάσταση του πολέμου

Η αριθμητική υπεροχή του τουρκικού στρατού σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει πως σε περίπτωση σύγκρουσης… ο ελληνικός στρατός είναι καταδικασμένος σε ήττα. Ο πόλεμος, είναι μια πλήρως δυναμική διαδικασία που το αποτέλεσμα του καθορίζεται από μια σειρά παραγόντων όπως: έδαφος της σύγκρουσης, ποιοτική διάσταση του στρατού, ηθικό των εμπόλεμων πλευρών, ποιότητα οπλισμού και μιας σειράς άλλων παραγόντων.  Επιπρόσθετα, υπάρχει και αυτό που ο Καρλ Φον Κλαούζεβιτς ονόμαζε «Ομίχλη του Πολέμου», δηλαδή η αναπόδραστη αβεβαιότητα και το εγγενές χάος της μάχης.

Εξάλλου αν η ποσότητα του στρατού καθόριζε το αποτέλεσμα μιας μάχης το κράτος του Ισραήλ θα παρέμενε όνειρο μερικών μονάχα Σιωνιστών Εβραίων, το Ιράκ θα ήταν ένας αμερικανικός παράδεισος, η Κούβα το καταφύγιο των τζογαδόρων Αμερικανών και το Αφγανιστάν μια σοβιετική επαρχία υπό την κυριαρχία του Κόκκινου Στρατού.

Ποιο είναι το βέβαιο;

Μετά από μια δεκαετή κρίση που πλήγωσε βαθιά τις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις, η ελληνική πολιτεία οφείλει να μεριμνήσει για την ανάπτυξη του ελληνικού στρατού. Η εξισορρόπηση της τουρκικής ισχύος με την προσθήκη νέων, τεχνολογικά καινοτόμων και κυρίως επιχειρησιακά χρήσιμων όπλων είναι πιο αναγκαία από ποτέ.

Τα νούμερα για τον ελληνικό και τουρκικό στρατό προέρχονται από το Global Firepower 2020