Κύριοι της κυβέρνησης…στην Λιβύη αποτύχατε!

“Η εξωτερική πολιτική είναι πολύ σημαντική για να την αφήνεις στα χέρια επιπόλαιων”.

Δεν γνωρίζω… αν η παραπάνω φράση ανήκει στον σπουδαίο Χένρι Κίσσινγκερ ή σε κάποιον άλλο σημαντικό θεωρητικό των διεθνών σχέσεων.

Αυτό που γνωρίζω με σιγουριά, είναι πως η παραπάνω φράση ταιριάζει απόλυτα στην σημερινή ηγεσία του Υπουργείου Εξωτερικών και συγκεκριμένα στην στρατηγική που υιοθέτησε η ελληνική κυβέρνηση στο μέτωπο της Λιβύης.

Η σημερινή εξέλιξη, με την υποχώρηση του Χαλίφα Χαφτάρ, που για ακόμα μια φορά απέτυχε να καταλάβει την Τρίπολη, επιβεβαιώνει πως η Αθήνα βρίσκεται πια με την πλάτη στον τοίχο και μάλιστα με δική της ευθύνη.

Δυστυχώς για τα εθνικά μας συμφέροντα, στο μέτωπο της Λιβύης ο δικός μας σύμμαχος χάνει…και ο σύμμαχος των Τούρκων κερδίζει.

Το χειρότερο απ’ όλα, είναι πως όσο ο Φαγιέζ αλ-Σαράζ παραμένει στην Τρίπολη…τόσο το τουρκολιβυκό σύμφωνο παραμένει ενεργό.

Πολλοί ισχυρίζονται πως η Αθήνα δεν είχε άλλη επιλογή… Μέγα ψέμα

Υποχρέωση του Υπουργείου Εξωτερικών και των Υπηρεσιών Μυστικών Πληροφοριών είναι:

-Η συλλογή πληροφοριών για ενέργειες τρίτων χωρών που μπορούν να απειλήσουν τα συμφέροντα της χώρας

-Η ανάπτυξη σχέσεων με τρίτες χώρες, ώστε να αποφεύγονται συμμαχίες τρίτων που απειλούν τα δικά μας δικαιώματα

-Η χρήση απειλών με την μορφή οικονομικών κυρώσεων ή ακόμα και βίας, αν τρίτα κράτη απειλήσουν τα δικά μας κεκτημένα

-Τέλος, η αποφυγή τετελεσμένων.

Τι από τα παραπάνω έκανε η Ελλάδα; Δυστυχώς, τίποτα απολύτως….

Τι θα μπορούσαμε να είχαμε κάνει για να αποφύγουμε το Βατερλό;

-Να είχαμε αναπτύξει επαφές διπλωματικές με την Λιβύη

-Να είχαμε προνοήσει και να είχαμε θέσει την Ε.Ε προ των ευθυνών της στο μέτωπο του εμφυλίου

-Να αναπτύξουμε γέφυρες με την κυβέρνηση του Σαράζ

-Να καλέσουμε το ΝΑΤΟ και την Ε.Ε να κόψει το τουρκικό μακρύ χέρι από την Λιβύη

Τι από τα παραπάνω κάναμε εμείς; Δυστυχώς, τίποτα απολύτως…

Γιατί; Μα πολύ απλά γιατί η εξωτερική πολιτική της Ελλάδας μοιάζει με την εξωτερική πολιτική ενός κράτους-ψαροκώσταινας που τρέχει πίσω από τις εξελίξεις, αναζητώντας κάθε φορά μια διεθνή συνωμοσία… που μας πλήγωσε.

Σήμερα, λοιπόν, δεν θα αποδεχτούμε ότι η ταύτιση με τον στρατάρχη Χαφτάρ ήταν λάθος.

Σήμερα, λοιπόν, δεν θα αποδεχτούμε ότι ήταν λάθος η επέλαση του Λίβυου πρεσβευτή.

Σήμερα, λοιπόν, δεν θα αποδεχτούμε ότι ήταν λάθος που δεν συμμετείχαμε στην Συνδιάσκεψη του Βερολίνου.

Δυστυχώς, τα ίδια έχουμε κάνει πολλές φορές στο παρελθόν…

Από που να αρχίσουμε και που να τελειώσουμε… Μικρά Ασία, Κύπρος, Ίμια και η λίστα των ιστορικών λαθών και παραλείψεων είναι μακρά.

Τουρκία: Ο μεγάλος νικητής

Η σταθεροποίηση του Φαγιέζ αλ -Σαράζ αποτελεί μια τεράστια νίκη για την Τουρκία. Η Άγκυρα, απέδειξε πως μπορεί να στηρίξει τους συμμάχους της ακόμα και αν αυτοί βρίσκονται με την πλάτη στον τοίχο. Ταυτόχρονα, η Άγκυρα ταπείνωσε την Αίγυπτο και τα Η.Α.Ε που στηρίζουν τον Χαφτάρ, κερδίζοντας πόντους στους περιφερειακούς ανταγωνισμούς της Μέσης Ανατολής. Τέλος, κρατάει στην εξουσία τον σύμμαχο της και φυσικά τον άνθρωπο που της έδωσε το πράσσινο φως για την τουρκό-λιβυκή ΑΟΖ.

Δ.Κ