Αναζητά χρήμα, δημιουργεί εντάσεις ο Ερντογάν

Έχει βγει στην γύρα για δανεικά ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, προκειμένου να αντιμετωπίσει την οικονομική κρίση που έχει κτυπήσει την τουρκική οικονομία αλλά και να καλύψει το κόστος των πολέμων που πεισματικά συνεχίζει. Πιστός δε, στις παραδόσεις της χώρας του, παζαρεύει ξανά με την Ουάσιγκτον, αξιοποιώντας τις καλές του σχέσεις με τον φίλο Τράμπ, αφού η φιλία με τον Πούτιν έχει σκαμπανεβάσματα.

H πανδημία του κορωναϊού, δίνει ένα ακόμα κτύπημα στην ήδη προβληματική τουρκική οικονομία, με την τουρκική Λίρα να έχει υποστεί απανωτές υποτιμήσεις, αυξάνοντας τον πληθωρισμό.

Τα δυο μεγάλα προβλήματα της τουρκικής οικονομίας είναι η έλλειψη ρευστότητας και η έλλειψη συναλλάγματος. Αυτά μπορεί να τον οδηγήσουν στα σκαλιά του ΔΝΤ; Ο ίδιος πάντως θα κάνει ότι μπορεί για να το αποφύγει.

Με όλους τους υπολογισμούς των διεθνών οργανισμών και χρηματοπιστωτικών οίκων, το χρέος της Τουρκίας είναι μόνο στο 32, 5% του ΑΕΠ. Το πρόβλημα σε ότι αφορά  το χρέος εστιάζεται στις Τράπεζες, που χρωστάνε μεγάλα ποσά εξαιτίας της υπερεκμετάλλευσης  από το κράτος, αφού είναι η δίοδος για να μοιράσει και χρήμα στην φτωχολογιά της Τουρκίας, αλλά και για να συντηρεί τα πολεμικά μέτωπα.

Οι υπολογισμοί λένε ότι μέσα στο 2020 η Τουρκία (κράτος και τράπεζες) πρέπει να πληρώσει 164 δις δολ. στους πιστωτές της. Τα 80 δις δολάρια δε, άμεσα μέσα στο καλοκαίρι.

Κράτος και τράπεζες συνολικά έχουν άνοιγμα σε δάνεια κοντά στα 500 δις δολάρια. Με δεδομένη την δυναμικότητα της τουρκικής οικονομίας ολ αυτά τα νούμερα δεν θα αποτελούσαν πρόβλημα.

Όμως ο Ερντογάν πρέπει να συντηρήσει  τα πολεμικά μέτωπα και τα φαραωνικά έργα (γέφυρες στον Βόσπορο, Διώρυγα της Κωνσταντινούπολης παράλληλα με τον Βόσπορο κλπ) τα οποία έχουν τεράστιο κόστος, αφού πίσω από  το ύψος του κόστους κρύβονται και υπερτιμολογήσεις (μίζες κλπ).

Τα ανοίγματα της τουρκικής οικονομίας στηρίχτηκαν αρχικώς στην Σαουδική Αραβία και στο Ιράν. Και οι δύο αυτές χώρες έπαψαν προ πολλού να τροφοδοτούν την τουρκική οικονομία και τα σχέδια του Ερντογάν.

Η αλήθεια είναι  ότι ο Ερντογάν παρέλαβε μια χώρα με ΑΕΠ μόλις 300 δις δολάρια το 2003 (8.000 δολ.  το χρόνο ανά κάτοικο), για να φτάσει το ΑΕΠ το 2013, κοντά στο 1 τρις δολάρια, 950 δις δολάρια (12.800 δολ. το χρόνο ανά κάτοικο). Το 2018 όμως το ΑΕΠ έπεσε στα 771 δις δολάρια, κάτι που δείχνει και το μέγεθος της κρίσης. Οι υπολογισμοί δείχνουν ότι το ΑΕΠ της χώρας, λόγω της εκβιομηχάνισης της, μπορεί το 2024 να ξεπεράσει το 1 τρις δολάρια.

Σήμερα όμως αντιμετωπίζει πρόβλημα ρευστότητας (οι παραπάνω Λίρες που δίνει η Τράπεζα της Τουρκίας δημιουργούν πληθωρισμό κα) ενώ λείπει πλέον και το συνάλλαγμα. Η πρόσφατη συμφωνία που έκανε και πάλι με το Κατάρ δεν απέφερε παρα μόνο λίγο χρόνο παραπάνω (15 δις δολάρια ποσό μικρό για τις ανάγκες της Τουρκίας).