Οι 3+1 κυβερνητικοί μύθοι για την τουρκική εξωτερική πολιτική

Όσο η Τουρκία ανεβάζει τους τόνους στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, τόσο γιγαντώνεται η προσπάθεια της κυβέρνησης να μας πείσει με επικοινωνιακά τεχνάσματα για το αντίθετο.

Η έλλειψη στρατηγικής που είναι πέρα για πέρα εμφανής, καλύπτεται από μια διαρκή επίκληση στις συχνά μεταφυσικές ικανότητες του πρωθυπουργού.

Οι τουρκικές προκλήσεις στο Αιγαίο και τον Έβρο, συσκοτίζονται πίσω από το « ηρωικό έπος του Έβρου».

Οι επισημάνσεις των αστοχιών των αρμόδιων υπουργών αποδίδονται σε μικροπολιτικά παιχνίδια των αντιπολιτευόμενων πολέμιων της και φυσικά η ωμή πραγματικότητα για το που το πάει η Τουρκία θολώνει από μύθους για την τουρκική εξωτερική πολιτική.

Απόρροια αυτής της αλλοίωσης της πραγματικότητας, είναι οι μύθοι να κυριαρχούν της αλήθειας, οι επιθυμίες να υπερβαίνουν των δεδομένων συνθηκών, και τέλος οι εκτιμήσεις να κυριαρχούν των αναλύσεων.

Με άλλα λόγια… να οδεύουμε σε λάθος δρόμο…

Μύθος Πρώτος:  Ο Ερντογάν είναι απομονωμένος

Παρά τις προσπάθειες της ελληνικής κυβέρνησης να μας πείσει για το αντίθετο… ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δεν είναι ένας απομονωμένος από την διεθνή κοινότητα ηγέτης.

Το αντίθετο, ο Τούρκος πρόεδρος δίνει το παρόν σε όλες τις μεγάλες διασκέψεις για τα περιφερειακά ζητήματα. Βρέθηκε στο Σότσι όπου συζητιόταν το μέλλον της Συρίας, παρέστη στο Βερολίνο όπου συζητήθηκε το μέλλον της Λιβύης, ενώ παράλληλα έχει λόγο στις εξελίξεις στο Ιράκ.

Την ίδια ώρα που ο Τούρκος πρόεδρος αποτελεί σταθερό συνομιλητή τόσο του Αμερικανού προέδρου Ντόναλτ Τραμπ όσο και του Βλαντίμιρ Πούτιν, οι σχέσεις του με την Γερμανίδα καγκελάριο είναι κάτι παραπάνω από θερμές.

Μύθος Δεύτερος: Η Τουρκία είναι ένας ανίσχυρος παίκτης

Παρά τις προσπάθειες της κυβέρνησης να μας πείσει για το αντίθετο… η Τουρκία δεν είναι μια ανίσχυρη περιφερειακή δύναμη.

Το αντίθετο, η Τουρκία μαζί με το Ισραήλ αποτελούν τους δύο ισχυρότερους περιφερειακούς παίκτες της περιοχής.

Δεν είναι τυχαίο πως εν μέσω μιας σφοδρής οικονομικής κρίσης που μαστίζει την γείτονα, η Άγκυρα συντηρεί δυο πολεμικά μέτωπα σε Συρία και Λιβύη, απειλεί καθημερινά και ανοιχτά την Κύπρο και ταυτόχρονα προκαλεί την Ελλάδα στο Αιγαίο.

Μύθος Τρίτος: Η Ε.Ε και οι Η.Π.Α μας στηρίζουν

Παρά τις προσπάθειες της κυβέρνησης να μας πείσει για το αντίθετο…η Ε.Ε και οι Η.Π.Α μας έχουν γυρίσει την πλάτη. Στην πραγματικότητα, -και ελέω Τραμπ-, οι Η.Π.Α έχουν απωλέσει ακόμα και τον ρόλο του «Πόντιου Πιλάτου» που διατηρούσαν επί χρόνια στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.

Χαρακτηριστικό είναι πως για το κρεσέντο της τουρκικής προκλητικότητας στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, ο Αμερικανός πρόεδρος δεν έκανε ούτε μια αναφορά, στην πρόσφατη επίσκεψη του Έλληνα πρωθυπουργού στον Λευκό Οίκο. Την ίδια ώρα, τα στελέχη του State Department, με κατευναστικές δηλώσεις επιχειρούν να αποκλιμακώσουν την ένταση, ωστόσο οι προτροπές τους φαίνεται πως δεν αρκούν.

Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και η Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία υπό τον φόβο ενός νέου προσφυγικού κύματος προς της Ευρώπη, υποκλίνεται καθημερινά στο μεγαλείο του Σουλτάνου. Ακόμα και όταν οι ευρωπαίου αξιωματούχοι έστελναν μήνυμα κατά της Τουρκίας από τον Έβρο, ο Σάρλ Μισέλ βρέθηκε μια μέρα μετά στην Κωνσταντινούπολη για να ομαλοποιήσει τις ευρωτουρκικές σχέσεις.

Μύθος Τέταρτος: Η Τουρκία εξάγει την εσωτερική της κρίση

Παρά τις προσπάθειες της κυβέρνησης να μας πείσει για το αντίθετο… η Τουρκία δεν εξάγει καμία δική της εσωτερική κρίση.

Το αντίθετο, η Τουρκία εν αντιθέσει με εμάς έχει σαφή και εκπεφρασμένη ατζέντα στην εξωτερική της πολιτική. Μια ατζέντα που μπορεί να είναι κόντρα στο διεθνές δίκαιο, να είναι πλήρως αναθεωρητική, να περιλαμβάνει απειλές για χρήση όπλων και στοιχεία υβριδικού πολέμου, αλλά είναι γνωστή σε εμάς, γνωστή στους συμμάχους μας, γνωστή στη διεθνή κοινότητα.

Με άλλα λόγια, η Τουρκία δεν είναι ούτε απρόβλεπτη ούτε νευρική,  είναι απλά επιθετική και έτοιμη να δημιουργήσει επεισόδια και συρράξεις για να πετύχει τους στόχους της.

Αντί επιλόγου

Αν οι μύθοι δεν τελειώσουν γρήγορα, τότε εμείς οι ίδιοι θα έχουμε αυτό-εγκλωβιστεί σε μια εικονική πραγματικότητα.

Οι παραδοχές των αστοχιών, η αναθεώρηση των εκτιμήσεων μας αλλά και η χάραξη μιας νέας στρατηγικής απέναντι στην γείτονα χώρα, αποτελούν συστατικά απολύτως απαραίτητα για την ανάπτυξη μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής από πλευράς μας.

Ειδάλλως, ο φόβος να γραφτεί μια νέα μαύρη σελίδα στην σύγχρονη ιστορία μας μοιάζει πιο πιθανός από ποτέ.

ΥΓ. Η συζήτηση για ενδοτισμό αυτής ή οποιασδήποτε κυβέρνησης αποτελεί έναν ακόμα διαρκή μύθο που παράγουμε ως πολιτικό σύστημα και ως λαός για να καλύψουμε τις σταθερές και διαχρονικές αδυναμίες μας σε επίπεδο στρατηγικής. Αν για κάτι οφείλουμε να διδαχθούμε από την ιστορία, είναι πως η στρατηγική χωρίς τακτική είναι ατόπημα, αλλά η τακτική χωρίς στρατηγική έγκλημα είναι έγκλημα.