Γιατί χρειαζόμαστε πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική…

Τα πολιτικά κόμματα που βρίσκονται “εν αναμονή” της εξουσίας, όταν αρθρώνουν αντιπολιτευτικό λόγο για ζητήματα εξωτερικής πολιτικής ή διεθνών σχέσεων, συνηθίζουν να υπογραμμίζουν την ανάγκη μιας πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής για την χώρα.

Όταν όμως αναλαμβάνουν την κυβερνητική εξουσία, συνηθίζουν να ξεχνούν τις προγραμματικές τους δεσμεύσεις και να οδηγούνται στην πεπατημένη.

Ποια είναι αυτή…μα φυσικά η πρόσδεση της χώρας στις επιταγές της Ουάσινγκτον και των Βρυξελλών.

Η πρόσδεση αυτή, είναι εν μέρει λογική καθώς η χώρα είναι μέλος του ΝΑΤΟ και φυσικά της Ε.Ε, πράγμα που σημαίνει πως δεν μπορεί να αμφισβητήσει τις βασικές στρατηγικές επιλογές της Ουάσινγκτον και των Βρυξελλών.

Από την αμφισβήτηση όμως ως την πειθάρχηση που βιώνουμε σήμερα υπάρχει ένα μεσοδιάστημα το οποίο η ελληνική διπλωματία οφείλει να εκμεταλλευτεί, ιδιαίτερα όταν τα εθνικά μας συμφέροντα βρίσκονται υπό αμφισβήτηση.

Στην Ανατολική Μεσόγειο, λαμβάνουν χώρα τα τελευταία χρόνια, τεκτονικές αλλαγές.

Οι Η.Π.Α που αποτελούσαν για τέσσερις δεκαετίες τον επικυρίαρχο της περιοχής, αποσύρονται για την Άπω Ανατολή και την ανάσχεση του κινεζικού γίγαντα.

Από την άλλη πλευρά, η ανίσχυρη Ρωσία του 1990, επανήλθε στο διεθνές προσκήνιο αναζητώντας ρόλο και επιρροή στην ευρύτερη περιοχή.

Την ίδια στιγμή μέσω του “Δρόμου του Μεταξιού”, η Κίνα πατάει πόδι σε όλη την περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Ανατολικής Μεσογείου, αυξάνοντας απότομα την επιρροή της στην περιοχή και αφήνοντας στο “τραπέζι” πολλά δισεκατομμύρια δολαρίων.

Οι νέες συνθήκες… απαιτούν νέα καθήκοντα συνήθιζε να λέει ένας σοβιετικός στρατηγός.

Ακριβώς λοιπόν, επειδή στην ευρύτερη περιοχή έχουμε μια νέα κατάσταση, οφείλει η ελληνική διπλωματία να τα εντοπίσει και να τα εκμεταλλευτεί προς όφελος των δικών μας εθνικών συμφερόντων.

Υ.Γ: Η σημερινή παρέμβαση του Ρώσου πρέσβη στην Αθήνα, ο οποίος δήλωσε πως τα νησιά έχουν υφαλοκρηπίδα, παίρνοντας θέση στην σύγκρουση μας με την Τουρκία, έρχεται να μας θυμίσει πως οι σχέσεις της χώρας μας και η αναζήτηση συμμάχων δεν μπορεί να κοιτάει μόνο προς την Δύση αλλά και προς την Ανατολή.