Μετά τον Χαφτάρ…ποντάρουν στην Αίγυπτο

Το τελευταίο χρονικό διάστημα Έλληνες αναλυτές και δημοσιογράφοι κάνουν όλο και πιο συχνά λόγο για μια πιθανή στρατιωτική εμπλοκή μεταξύ Αιγύπτου και Τουρκίας στην Λιβύη.

Αυτές όμως οι προσεγγίσεις περισσότερο μένουν στις απειλές που απευθύνουν οι Τούρκοι και Αιγύπτιοι αξιωματούχοι, παρά αποτελούν αποτέλεσμα ανάλυσης των δεδομένων και της συγκεκριμένης κατάστασης που έχει διαμορφωθεί στην περιοχή.

Για το ελληνικό ακροατήριο, ιδέα πως η επέλαση του Ερντογάν στην Λιβύη θα τερματιστεί από τον Σίσι είναι βολική όπως βολική ήταν άλλωστε και η ιδέα πως ο Χαλίφα Χαφτάρ θα «καθάριζε» την κατάσταση για εμάς.

Δυστυχώς όμως στις Διεθνείς Σχέσεις και μάλιστα στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, οι βολικές επιλογές έχουν πεθάνει προ πόλου.

Όλα τα μέχρις στιγμής δεδομένα καταλήγουν σε ένα και μόνο συμπέρασμα: οι Αιγύπτιοι ούτε θέλουν ούτε και μπορούν να εμπλακούν σε μια πολεμική σύγκρουση με την Τουρκία.

Πρώτον, διότι οι συμφωνίες Τουρκίας-Λιβύης δεν παραβιάζουν τα κυριαρχικά δικαιώματα της Αιγύπτου. Δεύτερον, διότι η έκβαση μιας τέτοιας σύγκρουσης είναι πλήρως απρόβλεπτη, καθώς ο τουρκικός στρατός πέρα από ισχύ έχει και πολεμική εμπειρία. Τρίτον, διότι καμία μεγάλη δύναμη όπως η Ρωσία ή η Αμερική δεν θα ήθελαν μια τέτοια σύρραξη στην περιοχή και τέλος διότι οι προτεραιότητες του Σίσι είναι κυρίως εντός των τοίχων.

Τι σημαίνουν όλα τα παραπάνω…

Μα πολύ απλά ότι στην διεθνή σκηνή το κάθε κράτος κινείται με βάση το δικό του συμφέρον, ενώ οι αποφάσεις λαμβάνονται σύμφωνα με έναν υπολογισμό κόστους-οφέλους που προσμετρά διαφορετικά δεδομένα, μεταβλητές και καταστάσεις.

Δυστυχώς για εμάς, το σενάριο η Αίγυπτος και η Τουρκία να καταλήξουν σε μια συμφωνία για την διχοτόμηση της Λιβύης με τις ευλογίες των Μεγάλων Δυνάμεων είναι πολύ πιο πιθανό από το σενάριο του πολέμου μεταξύ των δυο χωρών.