Η καγκελάριος Μέρκελ σε ρόλο Κλίντον

Του Σπύρου Σουρμελίδη

Το 1996 ο Μπίλ Κλίντον διαμεσολάβησε μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας  για να μην προκύψει συνολική σύρραξη, αφήνοντας πίσω του τις «γκρίζες ζώνες». Το 2020 είναι η καγκελάριος Αγκελα Μέρκελ  που ανέλαβε να αποτρέψει  την ελληνοτουρκική σύγκρουση, οδηγώντας όμως τις δύο χώρες στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης για την ΤΕΛΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ.

Η κραυγαλέα απουσία του Αμερικάνου φίλου, (κυρίως λογω Τράμπ),  έδωσε την δυνατότητα στην καγκελάριο Μέρκελ, να αναλάβει αυτή τον ρόλο το ρυθμιστή των καταστάσεων στα όρια της ΕΕ, με την Μέση Ανατολή και την Βόρειο Αφρική. Αλλά και η ανάγκη του Κυριάκου Μητσοτάκη να αναζητήσει ένα ισχυρό παράγοντα για να μιλήσει με τον Ερντογάν. Η Αγκελα Μέρκελ φιλοδοξεί να καθορίσει πλέον τους διακανονισμούς, αξιοποιώντας την ισχύ της, που είναι τα …λεφτά και ας μην χρησιμοποιεί  κανόνια.

Οι δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών Μ. Τσαβούσογλου και η αναλυτική περιγραφή της πορείας των διαβουλεύσεων με την Αθήνα, του προεδρικού συμβούλου Ιμπραχίμ Καλίν, σκιαγράφησαν αυτό που εξελίσσεται μπροστά μας. Ελλάδα και Τουρκία θα κάτσουν στο τραπέζι για να διευθετήσουν θαλάσσιες ζώνες και ενεργειακά (μοιρασιά φυσικού πλούτου) στις ελληνικές και τις κυπριακές θάλασσες, με διαιτητή και διαμεσολαβητή την καγκελάριο Μέρκελ. Ο Ερντογάν βιάζεται και ο Μητσοτάκης διστάζει (φοβάται;) να συγκρουστεί. Συγχρόνως ο Έλληνας πρωθυπουργός φοβάται να επικοινωνήσει το θέμα της διαπραγμάτευσης στο εσωτερικό, έχοντας να διαχειριστεί το αίσθημα που καλλιέργησε στις διαδηλώσεις για το μακεδονικό και στον Έβρο. Και βεβαίως  την ακραίως δεξιά εσωκομματική του τάση.  Ολ αυτά οι τούρκοι τα γνωρίζουν (ο Καλίν μάλιστα αναφέρθηκε και σ αυτό- βλ. Omegapress “Η μυστική διαπραγμάτευση του Κ. Μητσοτάκη) και γι αυτό πιέζουν ακόμα περισσότερο.
Ο Στόλος βγήκε για να πιέσει και να φοβίζει ακόμα περισσότερο την ελληνική πλευρά. Η απειλή είναι η εγκατάσταση γεωτρύπανου σε θαλάσσια  περιοχή της Ελλάδας. Εκτός αν καθίσουμε ξανά στο τραπέζι να συνεχιστεί η διαπραγμάτευση.

Η τουρκική πλευρά έχοντας την εμπειρία του 2018 (τότε που η «Νικηφόρος Φωκάς» έκοψε τα καλώδια του «Μπαρμπαρός» εμποδίζοντας το να περάσει στην ελληνική υφαλοκρηπίδα), τώρα κάνουν μια διαφορετική διαχείριση. Βγαίνει πρώτα ο Στόλος να διασφαλίσει πλόες προς την περιοχή που διεκδικεί για το Oruc Reis. Θα αναστείλουν την επιχείρηση μόνο αν ο κ. Μητσοτάκης προχωρήσει σε μια νέα συνάντηση.

Το παρασκήνιο της διαμεσολάβησης της κας Μέρκελ.

Η τουρκική NAVTEX  για έρευνες νοτίως της Κρήτης έως τις 2 Αυγούστου, ήρθε την ώρα που οι ευρωπαίοι μοίραζαν (με τσιγκουνιά) το χρήμα και την ώρα που ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών Χάικο Μάας ήταν στην Αθήνα.
Δημιουργήθηκε αμηχανία και ένας κάποιος πανικός (αν και τίποτα δεν ήταν μη αναμενόμενο). Ο Μάας που συναντήθηκε με τον κ. Μητσοτάκη επικοινώνησε με την καγκελάριο. Το ίδιο έκανε και ο Έλληνας πρωθυπουργός ζητώντας και πάλι την βοήθεια της καγκελαρίας. Η κα Μέρκελ τηλεφώνησε στον κ. Ερντογάν και μετά πίσω πάλι στον κ. Μητσοτάκη.
Αμέσως μετά έγιναν άτυπες ανακοινώσεις δια του …τύπου γιατί ο κ. Μητσοτάκης αδυνατεί να κάνει (ακόμα τουλάχιστον) κανονικές ανακοινώσεις.
Η κα Μέρκελ  έχει τα δικά της «όπλα». Πρώτον, τις τεράστιες επενδύσεις στην Τουρκία, τα μεγάλα ποσά και τις μεγάλες εμπορικές συναλλαγές Γερμανίας-Ολλανδίας με την Τουρκία  (και γενικώς με την Ευρώπη , Ισπανία, Ιταλία, Φιλανδία κα). Δεύτερον, την απειλή  προς τον Ερντογάν ότι αν συνεχίσει αν προκαλεί την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη (Αγία Σοφιά , σύρραξη στο Αιγαίο κλπ)  θα δημιουργηθεί μείζον θέμα, το οποίο θα στοιχίσει στην Τουρκία χωρίς η ίδια πλέον να μπορεί να κάνει κάτι. Τρίτον, υπάρχει πλέον ισχυρή διαμεσολάβηση του  Βερολίνου και στο θέμα της Λιβύης. Και το Βερολίνο….συγκρατεί  τον Μακρόν να μην ξεφύγει από τις φωνές. Και βεβαίως είναι αυτή η οποία έφερε τον Κ. Μητσοτάκη στο «πιάτο», δηλαδή στο τραπέζι της διαβούλευσης. Τι καλύτερο για τον Ερντογάν. Ζητάει όμως ψυχραιμία και ζήτησε και χρόνο να  διακανονίσει τον …κορωναϊό και αρχές Σεπτεμβρίου έρχεται ο νέος γύρος των ελληνοτουρκικών.

Τα «όπλα» της καγκελαρίου είναι ισχυρά και ας μην φαίνονται και ας μην τα διαφημίζει. Είναι όμως το αποκούμπι του Κυριάκου Μητσοτάκη. Ο Έλληνας πρωθυπουργός έχει εναποθέσει την τύχη του στην καγκελάριο σε πολλά επίπεδα. Οι σχέσεις (όχι οι προσωπικές) είναι παλιότερες και βαθύτερες. Οι Γερμανοί αλλωστε έχουν και κάτι δάνεια να εισπράττουν  από την Ελλάδα τα επόμενα χρόνια, δεν έχουν λόγο να ξαναπληρώνουν σε περίπτωση νέας κατάρρευσης. Προστατεύουν τις επενδύσεις τους στην Τουρκία και ότι έχουν στην Ελλάδα.
Με αυτά και με άλλα ίσως να γίνουν τα μπάνια του λαού χωρίς μεγάλες εντάσεις, στα ελληνοτουρκικά. Ραντεβού τον …Σεπτέμβρη, εκτός αν ο Ερντογάν έχει νεύρα…